شاد زي , با سياه چشمان , شاد
که جهان نيست جز فسانه و باد
زآمده شادمان ببايد بود
وز گذشته نکرد بايد ياد
من و آن جعد موي غاليه بوي
من و آن ماهروي حورنژاد
نيک بخت آن کسي که داد و بخورد
شوربخت آن که او نخورد و نداد
باد و ابرست اين جهان , افسوس!
باده پيش آر , هر چه باداباد
شاد بودست ازين جهان هرگز
هيچ کس  تا ازو تو باشي شاد
داد ديدست ازو به هيچ سبب
هيچ فرزانه ؟ تا تو بيني داد


                                                    بر اساس نسخه
                                                  سعید نفیسی, ی. براگینسکی

موضوعات مرتبط: رودکی سمرقندی
برچسب‌ها: رودکی سمرقندی

تاريخ : شنبه ۱۳۹۲/۰۴/۲۲ | 12:54 | نويسنده : آتی بهادری |